Te voet naar de vinkenzetting

3 Okt

Vroeger trok men dikwijls tientallen kilometers te voet om aan een vinkenzetting van een andere vereniging deel te nemen. In de zuidelijke Westhoek trok men daarbij dikwijls de grens met Frankrijk over. Vinkeniers van vinkenmaatschappij Sint-Filip uit Vlamertinge, bijvoorbeeld, doorkruisten rond 1900 het ganse gewest te voet, van Malo-les-Bains tot Diksmuide en Gullegem. Men liep alleen, met zo’n 20 meter tussen, zodat de vinken elkaar niet zouden horen en elkaar zouden opjutten. Kwam men toevallig een ‘wilde’ vink tegen, dan werd die met stenen verjaagd. De vinkeniers vertrokken dikwijls al om 23 uur de zaterdagavond, om tegen 7 uur de zondagmorgen aan de zetting te kunnen deelnemen. Om deelname van verderaf gelegen verenigingen te stimuleren, werd bij de meeste vinkenzettingen een prijs uitgereikt voor de persoon of de vereniging die (in vogelvlucht) het verst moest stappen.

Bij een zetting op de Ieperse Tuyndag op 4 augustus 1872 in Le Lion Noir in de Boesingestraat, werden twee medailles voorzien voor deelnemers die het verst kwamen (een uit Frankrijk en een uit België). De afstand werd gemeten in rechte lijn op een kaart die door de vereniging werd beschikbaar gesteld. Indien er gelijkspel was, telde het aantal liedjes. De medailles waren geschonken door het gemeentebestuur.

Bron: www.historischekranten.be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: